Een man stapt van de Zoo naar het Steen
en blijft ongedeerd, dus dat kan. Een vrouw
op een bank leest het gras om haar heen
als een krant, dus dat kan. Een kind,
nog geen zes, vindt een munt en is blij,
dus dat kan. En bij een fontein vecht
een meisje om niets, dus dat kan. Naast
het spoor, naast een struik, naast de palm
van zijn hand rookt een jongen tabak, dus
dat kan. En het meisje dat vecht wint
de strijd en wint niets, maar dat kan,
want het ging haar vandaag om een
woord, dat was dus en het laatste en
kijk eens: dat kan. En de vrouw in het park
ziet het nieuws van de dag, dat haar man
ongestoord bij het Steen heeft gewacht
op de boot, dus dat kan. Dat haar zoon
in zijn rook aan zijn zus heeft gedacht,
en daarna per fiets naar het Kiel is gegaan
waar haar man ondertussen al was,
en het kind met de munt, en de dochter
dus ook, en waar zij werd verwacht
met tram twee en een kus, en dat kan
Filed under: slagwerk
